شقایق

خدایا

shaghayeghiloveyou — Mon, 24 Sep 2007 18:19:37 GMT

امشب دلم گرفته تا حالا انقدر ناراحت نبودم . خدایا مگه من چی ازت میخاستم من

که از همه چیزم

گفتم میگذرم . انقدر دنیا بی وفاست . دیگه خسته شدم از زندگی از زنده بودنم بابا

هر کسی یه

ظرفیتی داره ظرفیت من تکمیل شده دیگه جا نداره . خدایا این همه دعا کردم این

همه نظر و رازو نیاز

کردم یعنی همش هیچ . یعنی لایق نبودم . مگه چی خواسته بودم . خدایا تو بزرگی

خدایا تو رحیمی

کمکم کن . خدایا من همیشه تمام تلاشم رو کردم . مگه نگفتی از تو حرکت از من

برکت پس منه بدبختو

ببین . این زجه های منو ببین . خدایا صبح تا شب دارم صدات میکنم جوابم رو بده .

خدایا دارم تاوان

کدوم گناهم رو دارم میدم . اگر گناهی بوده اشتباهی بوده توبه خدایا غلط کردم .

خدایا اگر دلی

شکستم که نشکستم اگر پا رو غرور کسی کذاشتم که نزاشتم توبه منو ببخش. تو

رو خدا برام دعا

کنین . التماس میکنم برای من بیچاره یه ... دعا کنین

shaghayeghiloveyou — Sat, 22 Sep 2007 09:48:22 GMT

دارایی من

shaghayeghiloveyou — Thu, 20 Sep 2007 11:46:18 GMT

اشکی که بی صداست

دستی که بسته است

دلی که عاشق است

حرفی که صادق است

شعری که بی بهاست

شرمی که اشناست

دارایی من است ارزانی شماست

shaghayeghiloveyou — Mon, 17 Sep 2007 10:57:32 GMT

ابی تر از انیم که بی رنگ بمیریم

از شیشه نبودیم که با سنگ بمیریم

تقصیر کسی نیست که اینگونه غریبیم

شاید که خدا خواست که دلتنگ بمیریم

shaghayeghiloveyou — Thu, 13 Sep 2007 18:29:50 GMT

دوران سختی را می گذرانم ٬ دیگر از ان رویا هایی که هر کس در زندگی خود میتواند با انها خود را

دلخوش و مست و مغرور سازد در من اثری نیست . مدتی است جز فکر کردن ٬ فکر ٬ و باز هم فکر در سر

داشتن ٬ گذشته ٬ حال و اینده را چندین و چند بار در نظر مجسم کردن و برای زندگی عبث و بیهوده ای

که تا این لحضه که ۱۹ سال از ان میگذرد تاسف خوردن هیچ کار دیگری از من ساخته نیست .

اکنون زمانی رسیده که می توانم شاهد بازی سر نوشت باشم ٬ میبینم که چطور زندگی من و میلیون

ها انسان نا خواسته در بیراهه های سر نوشت از پستی و بلندی و نا همواری های ان به پیش کشیده

میشود . موجود خسته ای هستم که در نیمه راه سر بالایی تندی قرار دارم و نفس نفس زنان میکوشم

تا علیرغم ترس و وحشتی که از نگاه کردن به پشت سر و سقوط دارم خود را به قله برسانم شاید بتوانم

ان چیزی را که این مدت به دنبالش بودم در انجا جست و جو کنم .

روز های خسته کننده ای را گذراندم و حس میکنم روز های دیگری را هم به همین ترتیب خواهم گذراند .

حس میکنم که می خواهم دیوانه باشم تا شعور شناخت واقعیتهای زندگی را نداشته باشم ٬ حس

میکنم که میخواهم کور و کر و لال باشم تا همچنان که تا حال مغموم و افسرده زیستم پس از این نیز

خاموش و در انزوا ولی فارغ از هیجانات روحی ٬ غوغا و هیا هوی زندگی ماشینی و یکنواختی ان ادامه

لحظه های عمر خویش را بگذرانم . به کودکی میمانم که ( احتیاج ) این امر حیاتی و مسلم زندگی او را

وا میدارد که برای دلجویی و تسلای روح کودکانه خود همانگونه که مادرش را میخواند ٬ من نیز برای

نداشتن غمخوار و مونسی که بتواند مرا از دلتنگی براهاند او را بخوانم . ولی افسوس که دیر زمانی

است که جسمش در زیر خروار ها خاک مبدل به استخوانهای پوکی شده و روحش بر فراز اسمانها ٬

( نظاره گر صحنه شوم زندگی من )

ای اسمان : باور مکن ٬کاین پیکر محزون منم

من نیستم ! ............... من نیستم

رفت عمر من ٬ از دست من .....................

یک عمر با بخت بدش بگریستم ! ................ بگریستم

لیک عمر پای اندر گلیم ٬

باری نپرسید از دلم

من چیستم ؟ من کیستم ؟

shaghayeghiloveyou — Thu, 13 Sep 2007 10:04:52 GMT

خدایا !

دیگر تاب پریشانی ندارم !

نه از اهن ٬ نه از سنگم ......

خدایا !

.................نظر شما در باره این عکس..................

shaghayeghiloveyou — Thu, 13 Sep 2007 09:50:18 GMT

خواهش میکنم همه در باره ی این عکس نظر بدن

تنها مثل خودم

shaghayeghiloveyou — Thu, 13 Sep 2007 00:33:05 GMT

امروز با یه نفر اشنا شدم که مثل خودم تنهاست خیلی خوشحالم یه رفیق واقعی پیدا کردم .

shaghayeghiloveyou — Wed, 12 Sep 2007 21:23:53 GMT

نیمه شب اواره و بی حس و حال ٬ نیمه شب اواره و بی حس و حال در سرم سودای جامی بی زبان . پرسه ای اغاز کردیم در خیال دل به یاد اورد ایام وصال . از جدایی یک ٬ دو سالی میگذشت یک دو سال از عمر رفت و بر نگشت . دل به یاد اورد اولین بار را خاطرات اولین دیدار را ان نظر بازی ان اسرار را ان دو چشم مست اهو وار را . همچو رازی مبهم و سر بسته بود چون من از تکرار او هم خسته بود . امد و هم اشیان شد با من او همنشین و هم زبان شد با من او . خسته جان بودم که جان شد با من او نا توان بود و توان شد با من او . دامنش شد خوابگاه خستگی این چنین اغاز شد دلبستگی . وای از ان شب زنده داری تا سحر وای از عمری که با او شد به سر . مست او بودم ز دنیا بیخبر دم به دم این عشق میشد بیشتر . امد و در خلوتم دم ساز شد گفتگو ها بین ما اغاز شد . گفتمش ٬ گفتمش در عشق پا بر جاست دل گر گشایی چشم دل زیباست دل . گر تو زورق مان شوی دریاست دل بی تو شام بی فرداست دل . دل ز عشق روی تو حیران شده در پی عشق تو سرگردان شده . گفت ٬ گفت در عشقت وفا دارم بدان من تو را بس دوست میدارم بدان . شوق وصلت را به سر دارم بدان چون تویی مخمور خمارم بدان . با تو شادی میشود غم های من با تو زیبا میشود فردای من . گفتمش عشقت به دل افزون شده دل ز جادوی رخت افسون شده جز تو هر یادی به دل مدفون شده عالم از زیباییت مجنون شده . بر لبم بگذاشت لب یعنی خموش ٬ بر لبم بگذاشت لب یعنی خموش . طعم بوسه از سرم برد عقل و هوش در سرم جز عشق او سودا نبود بهر کس جز او در این دل جا نبود دیده جز بر روی او بینا نبود همچو عشق من هیچ گل زیبا نبود . خوبی او شهره ی افاق بود در نجابت در نکوهی فاق بود . روزگار ٬ روزگار اما وفا با ما نداشت طاقت خوشبختی ما را نداشت پیش پای ما سنگی گذاشت بی گمان از مرگ ما پروا نداشت . اخر این قصه هجران بود وبس حسرت و رنج فراوان بود و بس یار ما را از جدایی غم نبود درغمش مجنون و عاشق کم نبود . بر سر پیمان خود محکم نبود سهم من از عشق جز ماتم نبود . با من دیوانه پیمان ساده بست ساده هم ان عهد و پیمان را شکست . بی خبر پیمان یاری را گسست این خبر ناگاه پشتم را شکست . ان کبوتر عاقبت از بند رست رفت و با دلدار دیگر عهد بست . با که گویم ان که هم خون من است خصم جان و تشنه خون من است ؟ بخت بد بین وصل او قسمت نشد این گدا مشمول ان رحمت نشد ان طلاحاصل به این قیمت نشد . عاشقان را خوش دلی تقدیر نیست ٬ عاشقان را خوش دلی تقدیر نیست با چنین تقدیر بد تدبیر نیست . از غمش با دود و دم هم دم شدم باده نوش غصه او من شدم . مست و مخمور و خراب از غم شدم ذره ذره اب گشتم کم شدم . اخر اتش زد دل دیوانه را ٬ اخر اتش زد دل دیوانه را سوخت بی پروا پر پروانه را . عشق من ٬ عشق من از من گذشتی خوش گذر بعد از این حتی تو اسمم را نبر خاطراتم را تو بیرون کن ز سر دیشب از کف رفت فردا را نگر . اخرین یک بار از من بشنو پند بر من و بر روزگارم دل مبند . عاشقی را دیر فهمیدی چه سود عشق دیرینم گسسته تار و پود . گر چه اب رفته باز اید به رود ماهی بیچاره اما مرده بود . بعد از این هم اشیانت هر کس است ٬ بعد از این هم اشیانت هر کس است باش با او یاد تو مارا بس است .

یاغی

shaghayeghiloveyou — Tue, 11 Sep 2007 21:07:18 GMT

زندگانی همچنان آبست

آب اگر راکد بماند چهره اش افسرده خواهد شد

و بوی گند میگیرد

در حلال آبگیرش غنچه لبخند میمیرد

آهوان عشق از آب گل آلودش نمی نوشند

مرغکان شوق در آینه تارش نمی جوشند

من سر تسلیم به هر دنیا ندیده فرود می آورم جز مرگ

من از مرگ از آن نمیترسم که پایانیست بر اغاز یک طومار

بیم من از مرگ یک آرامش جاوید بی جنجال و یکسانست

بیم من از مرگ یک افسانه دیگر بی اغاز و بی پایانست

من نمیخواهم به عشق سالها پایبند بودن

من نمیخواهم اسیر سحر یک لبخند بودن

من نمیخواهم لبی را برها با شوق بوسیدن

من نمیخواهم شراب ناز از یک چشم نوشیدن

من تب تازه ٬ شراب و عشق تازه میخواهم

قلب من با هر تپش یک آرمان تازه میخواهد

من زبانم لال حتی یک خدا را سجده کردن

قرن ها او را پرستیدن

یا ز خشم یک خدا همواره ترسیدن

یا به یک ایمان و مذهب پا فشردن دل نمی بندم

من خدای تازه میخواهم

گرچه او با اتش ظلمش بسوزاند سراسر ملک هستی را

گرچه او رونق دهد آیین مطرود جرام می پرستی را

من بناموس قرون بردگی یاغیمم دیگر

یاغیم من ٬ یاغیم ٬ گو بگیرندم ٬ بسوزندم

گر بدار آرزو هایم بیاویزند

من از این پس یاغیم ٬ من یاغیم دیگر .........................